
زمانیکه یک واحد کاغذسازی یا کارتنسازی بخشی از کارگران خود را از دست میدهد، اثرات مستقیم و غیرمستقیم زیر ایجاد میشود:
در صنعت سلولزی، اپراتورهای PM، هدباکسر، رولرمن و اپراتور کوروگیتور مهارت عملیاتی انباشته دارند. بیکاری و مهاجرت این نیروها موجب میشود، کارخانه مجبور به آموزش نیروی جدید شود، زمان راهاندازی مجدد خطوط طولانیتر گردد، کیفیت تولید ناپایدار شده و خرابی و توقفات ناخواسته ماشین افزایش یابد.
خروج نیروهای با تجربه باعث افزایش ضایعات کاغذ، تنظیم نادرست هدباکس، فشار بخار و سرعت PM، افزایش مصرف انرژی و بالا رفتن هزینه کنترل کیفیت میشود که این موارد مستقیما قیمت تمام شده را بالا میبرد.
بیکاری نیروها و کمبود اپراتور باعث کاهش شیفتها، کاهش ظرفیت تولید، ناتوانی در تحویل سفارشهای حجیم و از دست رفتن مشتریان کلیدی در بازار کارتن و بستهبندی میشود.
کارخانههایی که نیروهای خود را از دست میدهند، ارزشمندترین داراییشان را از دست میدهند. نیروی انسانی متخصصی که سالها با ماشینآلات خاص همان واحد کار کرده است و بازگرداندن این دارایی تقریبا غیرممکن است.
بیکاری در صنایع پایهای مانند سلولزی اثرات گستردهای بر جامعه دارد:
کارگران این صنعت غالبا نانآور مستقیم خانوادهاند. بیکاری آنان منجر به کاهش توان مالی خانواده، افزایش بدهکاری، کاهش قدرت خرید و ناتوانی در پرداخت هزینههای درمان و آموزش میشود.
بیکاری گسترده در یک منطقه صنعتی میتواند باعث افزایش مهاجرت اجباری به شهرهای بزرگ، افزایش فشار بر سازمانهای حمایتی، بروز تنشهای خانوادگی و رشد مشاغل غیررسمی و ناپایدار میشود.
شهرهایی که به کارخانههای کاغذسازی و کارتنسازی وابستهاند، با بیکاری کارگران دچار کاهش فروش مغازهها، رکود در بازار مسکن، کاهش معاملات روزمره و افت مالیاتهای محلی میشوند.
بیکاری در واحدهای سلولزی اثر دومینو دارد. باربریها و ناوگان حمل و نقل کار کمتر دارند، تامینکنندگان مواد شیمیایی فروششان افت میکند، کارگاههای چاپ و بستهبندی دچار رکود میشوند و واحدهای بازیافت با کاهش خرید روبرو میشوند، که این زنجیره اثر مستقیم بر کل اقتصاد منطقه دارد.
کاهش نیروی کار خبره به معنی کاهش توان تولید کاغذ بستهبندی، توان تولید کارتن و استقلال صنعتی کشور در حوزه بستهبندی میشود.
وقتی تولید داخلی ضعیف شود، واردات کاغذ و کارتن جایگزین میشود و این برای صنعت ملی زیانبار است.
خروج نیروهای ماهر باعث میشود پروژههای بهینهسازی اجرا نشود، تکنولوژیهای جدید نصب نشود و طرحهای توسعهای متوقف شوند.
بیکاری کارگران صنعت سلولزی صرفا یک مشکل نیروی انسانی نیست؛ بلکه یک تهدید برای پایداری صنعتی، اقتصادی و اجتماعی کشور است. اثر آن در ۵ سطح زیر ظاهر میشود:
منبع: سایت صنایع سلولزی